ÜYE OL
yazar sitesi

Yazaron' a Katıl

Senin de Yazıların Yayınlansın

Facebook ile Bağlan
Gmail ile Bağlan
3 ay önce

METRODA 16 DAKİKA ..

Metro ve tranway fikri, her nekadar romantizmi çarıştırdığını iddea edenler olsa da benim nazarımda,sabah güneşe ve doğaya bırakılan, akşamda kümese yaka paça geri alınan tavuk serenomisidir. Çil yavrusu gibi dağılmakta buradan gelir ????.. Neyse konuyu çok uzatmaya niyetli değilim lakin dağIlmassam umarım nihayete erdire bilirim . Metro bekleyişlerin her daim sistemli olmalı .. inenlere öncelik tanıyınız uyarısı vardır yerlerde, ha işte bildin demi. Tam onun üzerinde beklersen aldın babayı .. Bi tık yanında bekleyeceksin ki kapı böyle yüzüne yüzüne açılsın .. Yalnız bu kansız da bunu çözmüş olacak ki ben bi tık yanda beklerken o da bi tık yanımda beklemekte .. İçim rahat ama. O kapı yüzüme yüzüme açıldığında yüzünün halini merak ediyorum tatlımmm dercesine vakur bir edayla bekliyorum . İhtişamıyla ve o hep insana kendini madonnaymıssın hissi verdiren rüzgarı ile yaklaşmakta yaklaşmakta olan .. Ve kapı her zaman ki gibi yüzüme yüzüme açıldı.Ben ya ben, koordinatları ve stratejilerin de mahir ben kalakaldım .. Bir darbeyle beni bir tık sağa kaydıran soytarı bindi.Adam tüm savaş stratejilerimi bi hamleyle bi tık sağa almıştı . Bu grafiker kardeşimin benden öç alma şekli olabilir miydi? . Pardon art direktör bunlar hep ona grafik dediğim için oluyor . Tabi bu hayat sorgulama seronomimi biraz ertileyebilirdim .Kapıları kapanmak üzre olan metroya kendimi bi attım çıkan sese çevredikilerin irkilmediğini kimse idda etmesin şimdi .sadece hareket edemiyorlardı... tutunamıyor nefes almakta güçlü yaşıyor ama halimden şikayetçi değilim.Ben işe kıl payı yetişenlerdenim. Yeterki varayım .. civcivim tüm ihtişamıyla ayrılık çeşmesine doğru ilerlerken başka bir adam yardımcı olup kedini kapıya iyice yaslamak sureti ile bana oluşturduğu yaşam alanını gözleriyle ve babacan tavrıyla hediye ederken beynimde yine ampüller pot pot diye yandı.evet ampül pot diye yanar lütfen ısrarcı olmayın .. Dedimki hayatın bu bana hediyesi adalet işliyor azizim .. bana verilen bu kutsal adalet bayrağını bir yandakine teslim etme görevi beni onurlandırmıştı. Hafiften bir hava hali vardı ne yalan söyliyeyim, böyle başımı göklere göklere kaldırmak isteğimi bostancı metrosunun basıklığı engelliyordu ha bir de ayçiçek kadar boyum olduğunu düşünürsek bu pekte mümkünlü değildi.. metroların karanlık olmasını destekliyorum camlarından her yönü kese biliyor olmak her insanı hafızanıza kaydediyor olmak benim için metroda oynanabilecek en ideal oyun ki skor kırmışlığım vardır .. Aldığım pointlerin haddi hesabı yoktur. Neyse bigün kapışırız görersiniz. Hafızama ilk süzülen bir adım ardımda duran teyzecik oldu. Ha işte dedim adalet bayrağımı sana teslim etmeliyim.sağ baştan başlayıp oturan tüm yüz tespit çalışmalarımda en az 50 üzeri amcaları farkedince görevi bana iyi kitlemişler diye hafif sendelemedim desem yalan olur .. ve iştee ooooo hey pikoçu seni seçtimmmm ... sakalının hafif kırlaşmış olması sana karizma katıyor şimdilik hiçte yaşlı sayılmazsın o uyuyor halinde beni çok etkilemiyor.. omzuna dokundum baktı.. ne diyecektim . Kalsana lavuk demeyi alt yazı olarak geçmeliydim çünkü bu adama bi koydumu varya iki seksen uzatır... En kibar ve en hanım efendi halimle beyefendi muhtemel görmemişsinizdir eminim teyze ayakta durmakta zorlanıyor rica etsem yer verirmisiniz".. elbette diyip kalktı.. alt yazısı neydi bilemiyorum çokta ilgilenmiyordum .. Kalkan adama değilde bana teşekkür ede ede yerine oturdu teyze .hah dedim görevimi başarıyla tamamladım . Bu hazzı bilemezsiniz biraz kahraman ve biraz huzurlu hissedersiniz ama yanaklarınızın kızarmasınada engel olamazsınız .

Borumu kızımmmm kahraman oluyorsun böyle adını dağlara dağlara nakşederlerken insan nasıl etkilenmesin ve hafif utanmasın .. Ben yine pointlerimi toplamaya koyulmuşken iki durak sonra teyzem yerinden kalktı ve hızlı bir manevrayla tam inecek üzereyken bayrağı bana kitledi . Otur dedi .. büyüktür dinlersin . Oturdum .. şaşkınlığım 8 li metro vagon devasasında nasıl yani dedim.insan hayatta kaç kez kahraman olur ki .. yinemi diye düşünürken bir cümle tokat gibi çarptı yanağıma .. Aslında bunda bi sıkıntı var hedefi belirleyemiyor .. kulağım orda değil ama neyse ..

"Hanım kız hanım kız izin ver oturayım" ..

Üzerimdeki tüm mareşal madalyalarımı yokluk sebebiyle bir eskiciye üç kuruşa satmış gibi hissettim ... Amca tüm kariyerimi darma duman etmiş .. Devrik liderler gibi düşünceli düşünceli terkederken koltuğumu bana bu hayatta kitlenen "yine hakkım yendi"cümlesinin adetinidr merak etmiyor da değildim .. ve neyse geldik sirkeci ????.. Merdivenleri hızla çıkarken dedimki 38 yaşındaysan ve aşıksan hayat çok zor ????.. Hadi ben kaçtım ????

(Sesli düşünme şeysi)


Lisans : Yazaron Lisansı

31 Ağustos 2018
3 0
Yorum yapmak için üye girişi yapın

Üye Ol Giriş Yap
0 yorum