ÜYE OL
yazar sitesi

Yazaron' a Katıl

Senin de Yazıların Yayınlansın

Facebook ile Bağlan
Gmail ile Bağlan

Masalımsı...Hatta hikayelerden koparılıp gerçekliğe bürünmüş gibi...Belki farklı belki değil...Capcanlı bir resimmişcesine çıkmış karşıma. Sanki soyutu somuta misafir etmiş de yorgun düşmüş bedeni... Yorgun... Kırgın... Hüzünlü... Bir o kadar da çıkmazdan dönmüş. Yolunu kaybetmiş bir çocuk misali yalnız, çaresiz... Ne kadar dolaşsa da bulamıyor kalbine giden yolun sır perdesini... Yalpalıyor, düşüyor, dizleri kan revan içinde yeniden ayağa kalkıp koşuyor... Gözlerinden okunuyor çıkmaza bürünmüşlüğü. Ne yapsa boş , yıpranmış bir kere ruhu... Çarpa çarpa yüreği kaybetmiş atışındaki derin manayı... Ne zamana kadar sürecek bu halden hale geçişi?..Bilinmeze doğru yokuş aşşağı yuvarlanıyor. Sönmek üzere umuduna yaktığı ateşi... Bitkin artık , bir o kadar da dipsiz... Yolunun karmaşıklığından bedeni diz çökmüş gibi...

Şiirler dökülüyor ruhundan kan misali... Canından kan kaybediyor ama umrunda değilmiş gibi. Ölümü kalbinin zindanlarına kapatmış sadece geziniyor. Düşünüyor, düşündükçe varlığının hazinesini yıpratıyor. Acıyor düşüncelerinin ıssız yarası. Tir tir titriyor ruhu. Rüzgarın yaprakları savuruşu gibi savuruyor hislerini. Ölüyor... Kuruyor dalları, kırılıyor... Yapayalnız, bir kışın ortasında baharını bekliyor. Belki çiçek açmak icin belki de yağmuruyla dans etmek için... Ya da yalnızlığın acımasız kollarından kurtulup tekrardan yaşamaya başlamak için...


Konu : Hayat

Lisans : Yazaron Lisansı

23 Temmuz 2018
1 0
Yorum yapmak için üye girişi yapın

Üye Ol Giriş Yap
0 yorum