ÜYE OL
yazar sitesi

Yazaron' a Katıl

Senin de Yazıların Yayınlansın

Facebook ile Bağlan
Gmail ile Bağlan

Sahi...Neden kuytu köşelerde gizleniyor masumlugu ruhuna işlemiş olan geceler.Neden gündüz kendini göstermek için ite kaka kovalıyor geceyi?Neden iyi olanlar karanlığın kuytularını barınak haline getiriyorda gündüze muhtaç bedenler ışık saçmak için ruhunu kamçılıyor ?Neden varlığı yokluğa sürükleyenler baş tacı? Peki ya zaman neden erittiği bedenlerden intikamını almadan kendini atıyor hayat sahnesinden?Ya ruh ,bedene muhtaçmı tüm güzelliğini sergilemek için yoksa sahtemi bedenin ışıl ışıl parlayan yıldızı?..Sormak istediğim onca soru arasında akıp gidiyor zamanımdan arta kalanlar veya biz mi akıyoruz demeliydim malum zaman bile akmak için eritmeye muhtaç maddeden oluşan bedeni...Her şey değişiyor , hayat düzensizliğe doğru usul usul akıyor ,dünya dönüyor güneş gittikçe terk ediyor ailesini...Sonu belli olmayan bir boşluk sarıyor evren dediğimiz yuvayı...Yaşamı yokuşa sürükleyen bizmiyiz yoksa akıp giden uzay bunu bizim yerimize zaten yapıyor mu?..

Acemice...Yaptığımız bilimi tanımak ,hayatın anlamını zihnimizden dünyaya yansıtmak;hayalleri denizlere dağlara taşlara anlatmak...Uzaya bir merhaba çakmak sonra yan gelip zihin kapılarını aralamak...Gerçek değil...Hiçbiri gerçekliğe perdesini aralamıyor.Dünya tekrar tekrar aynı düzeni yaşamaktan bıkmış insanlığı kendisiyle beraber sürüklüyor.insanlık dünyayı bir oyuncak bellemiş onunla eğleniyor.Hayat kahkahalarla insanlığın aptallıklarına gülüyor.Belkide acıyor ...En kötüsüde insanlık ölümle pençeleşiyorken bile elinden bırakmıyor bırakamıyor oyuncağını...Zaman kolluyor kuytuları,yakmak için cılız kalmış bedenleri .Ruh kanaya kanaya terkediyor usandığı bedeni.Ölüm huzuru dikenli tellerinde taşıyor.Ugrayanı dikenli tellerine misafir ediyor.Sonu yokuş belkide ama nafile yakıyor bedeni ruhla beraber sonra huzuru kollarına bırakıyor ve o da bırakıyor yalnız başına düşman kesillidiğini...Sonra insan hatırlıyor Huzuru ruha misafir edeni ...Ellerini açıyor ...Açıyor...Kalbi acıya acıya usulca dökülüyor damlalar göz pınarlarından...Geldim...Ben geldim...demek ruhunu kamçılıyor .Zamana bıraktım erittiği bedeni hediye olsun diye...Sonra ruhuna aşkı musallat ediyor .Ediyor etmesinede ruh dayanmıyor sevgilinin hasretine...Teslimediyor kendini varlık sebebine...Ve bitiyor ...Bitiyor sahteliği ruhunda tasiyan her şey...Gerçek olan ise bahşediyor insanlığa ebediyeti ...


Konu : Ebediyet

Lisans : Yazaron Lisansı

23 Temmuz 2018
1 0
Yorum yapmak için üye girişi yapın

Üye Ol Giriş Yap
0 yorum